Sosyal Hizmet Perspektifinden Çocuğun Cinsel İstismarı Konusunun Sinemada İşleniş Biçimi: Bir Film Analizi
Özet
Güler Güneş Aslan tarafından kaleme alınan bu çalışma, Gregg Araki’nin yönettiği 2004 yapımı Tenin Gizemi (Mysterious Skin) filmi üzerinden çocuğun cinsel istismarının sinemadaki işleniş biçimini sosyal hizmet perspektifinden derinlemesine incelemektedir. Eser, sekiz yaşındayken minikler ligindeki beyzbol koçları tarafından cinsel istismara uğrayan Neil ve Brian adlı iki erkek çocuğunun 19 yaşına kadarki ruhsal dönüşümlerini ve yaşadıkları travmayla baş etme yollarını konu almaktadır. Analizde, Finkelhor ve Browne’un travmajenik dinamik modeli (travmatik cinselleşme, ihanet, damgalanma, güçsüzlük) ile Travma Sonrası Stres Bozukluğu (TSSB) kuramsal çerçevesi kullanılarak iki ana karakterin sergilediği farklı davranış kalıpları çözümlenmiştir. Neil, maruz kaldığı istismarı zihninde sevgi ve özel hissetme biçimi olarak yeniden yapılandırıp kompulsif cinsellik, fuhuş ve madde kullanımı gibi dışsallaştırılmış eylemler sergilerken; Brian ise yaşadığı travmayı tamamen bastırarak çözülme (dissosiyasyon), bellek kaybı, burun kanaması, bayılma ve alt ıslatma gibi somatik belirtiler göstermiş, hatırlamadığı zaman dilimini ise uzaylılar tarafından kaçırılma senaryosuyla açıklama yoluna gitmiştir. Çalışma, aynı travmatik deneyimi paylaşan bireylerin kendi öznellikleri doğrultusunda farklı savunma mekanizmaları geliştirebileceklerini vurgulamakta, sosyal hizmet alanında ve toplumsal düzeyde cinsel istismar olgusunun çocuğun üstün yararı ve biricikliği merkeze alınarak değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koymaktadır.
This study, authored by Güler Güneş Aslan, thoroughly examines the depiction of child sexual abuse in cinema from a social work perspective through the 2004 film Mysterious Skin, directed by Gregg Araki. The work addresses the psychological transformations and coping mechanisms of two boys, Neil and Brian, who were sexually abused by their Little League baseball coach at eight years old, up to the age of 19. Utilizing Finkelhor and Browne's traumatogenic dynamic model (traumatic sexualization, betrayal, stigmatization, and powerlessness) alongside the theoretical framework of Post-Traumatic Stress Disorder (PTSD), the analysis decodes the contrasting behavioral patterns displayed by the two main characters. While Neil reframes the abuse in his mind as a form of love and feeling special, exhibiting externalized behaviors such as compulsive sexuality, prostitution, and substance abuse; Brian completely represses the trauma, demonstrating somatic symptoms like dissociation, memory loss, nosebleeds, fainting, and bedwetting, while rationalizing the missing period through an alien abduction narrative. The study emphasizes that individuals sharing the same traumatic experience can develop distinct defense mechanisms based on their own subjectivity, highlighting the necessity of evaluating child sexual abuse in social work practice and at the societal level by centering the best interests and uniqueness of the child.
Referanslar
Anderson, B., Thimmesch, I., Aardsma, N., Terrell, M., Carstater, S., & Schober, J. (2014). The prevalence of abnormal genital findings, vulvovaginitis, enuresis and encopresis in children who present with allegations of sexual abuse. Journal of pediatric urology, 10(6), 1216-1221.
Araki, G. (Yönetmen). (2004). Mysterious skin [Sinema Film]. Tartan Films.
Arata, C. M. (2002). Child sexual abuse and sexual revictimization. Clinical Psychology: Science and Practice, 9(2), 135–164. https://doi.org/10.1093/clipsy.9.2.135
Bennett, N., & O’Donohue, W. (2014). The Construct of grooming in child sexual abuse: Conceptual and measurement issues. Journal of Child Sexual Abuse, 23 (8), 957–976. https://doi.org/10.1080/10538712.2014.960632
Budrionis, R., & Jongsma, A.E.. (2015). The sexual abuse victim and sexual offender treatment planner with DSM-5 Updates. New Jersey: John Wiley & Sons.
Coffey, P., Leitenberg, H., Henning, K., Turner, T., & Bennett, R. T. (1996). Mediators of the long-term impact of child sexual abuse: Perceived stigma, betrayal, powerlessness, and self-blame. Child Abuse & Neglect, 20(5), 447–455. https://doi.org/10.1016/0145-2134(96)00019-1
Elliott, M., Browne, K., & Kilcoyne, J. (1995). Child sexual abuse prevention: What offenders tell us. Child Abuse & Neglect, 19(5), 579–594. https://doi.org/10.1016/0145-2134(95)00017-3.
Finkelhor, D. (1987). The trauma of child sexual abuse. Journal of Interpersonal Violence, 2 (4), 348–366. https://doi.org/10.1177/088626058700200402
Finkelhor, D., & Browne, A. (1985). The traumatic impact of child sexual abuse: A conceptualization. American Journal of Orthopsychiatry, 55(4), 530–541. https://doi.org/10.1111/j.1939-0025.1985.tb02703.x
Heim, S. (1995). Mysterious skin. New York: Harper Perennial.
Herman, J. (2016). Travma ve iyileşme. İstanbul: Literatür Yayıncılık.
Himelein, M. J., & McElrath, J. A. V. (1996). Resilient child sexual abuse survivors: Cognitive coping and illusion. Child Abuse & Neglect, 20(8), 747–758. https://doi.org/10.1016/0145-2134(96)00062-2
Izadi-Mazidi, M., & Riahi, F. (2020). Pathological childhood masturbation in children who referred to a child and adolescent psychiatric clinic. Journal of Comprehensive Pediatrics, 11(3). DOI: 10.5812/compreped.65121
Kubrick, S. (Yönetmen). (1962). Lolita [Film]. Seven Arts; AA Productions; Anya Pictures; Transworld Pictures
Levine, P., & Frederick, A. (2013). Kaplanı uyandırmak, travmayı iyileştirmek. İstanbul: Butik Yayıncılık.
Quas, J. A., Goodman, G. S., & Jones, D. P. H. (2003). Predictors of attributions of self-blame and internalizing behavior problems in sexually abused children. Journal of Child Psychology and Psychiatry, 44(5), 723–736. https://doi.org/10.1111/1469-7610.00158
Smallbone, S. W., & Wortley, R. K. (2001). Child sexual abuse: Offender characteristics and modus operandi (Vol. 193). Canberra: Australian Institute of Criminology.
Solondz, T. (Yönetmen). (1998). Happiness [Film]. Killer Films
Taylor, T. (2011). Cinematic representations of boyhood sexual abuse, 1967-2006. Doktora tezi. University of Canberra, Avustralya.
Van Der Kolk, B. A. (2018). Beden kayıt tutar travmanın iyileşmesinde beyin zihin ve beden. Ankara: Nobel yaşam yayıncılık.
WHO. (1999). Report of the Consultation on Child Abuse Prevention. Erişim adresi: https://apps.who.int/iris/handle/10665/65900.
Wolfe, D. A., Sas, L., & Wekerle, C. (1994). Factors associated with the development of posttraumatic stress disorder among child victims of sexual abuse. Child Abuse & Neglect, 18 (1), 37–50. https://doi.org/10.1016/0145-2134(94)90094-9
Wolfe, V. V., Gentile, C., & Wolfe, D. A. (1989). The impact of sexual abuse on children: A PTSD formulation. Behavior Therapy, 20(2), 215-228. https://doi.org/10.1016/S0005-7894(89)80070-X
