Sanal Topluluklar ve Netnografi
Özet
Nahit Erdem Köker tarafından kaleme alınan "Sanal Topluluklar ve Netnografi" başlıklı eser, teknolojik gelişmelerin ve internet ağlarının toplumsal yapılar ile insan ilişkileri üzerindeki dönüştürücü etkisini nitel araştırma metodolojisi çerçevesinde kapsamlı bir biçimde ele almaktadır. Beş ana bölümden oluşan kitap; birey ve topluluk kavramlarının tarihsel evriminden başlayarak kitle toplumundan ağ toplumuna geçişi, sanal toplulukların yapısını ve türlerini, dijitalleşen kültürü ve dijital yerliler ile dijital göçmenler arasındaki sosyolojik dinamikleri detaylandırmaktadır. Ayrıca geleneksel etnografik araştırmaların dijital dönüşümünü inceleyerek çevrim içi ortamlara uyarlanmış kültürel araştırma metodolojisi olan netnografiyi tüm boyutlarıyla akademik bir çerçevede sunmaktadır. Geleneksel ve sanal toplulukların benzerlik ile farklılıklarını, bireylerin sanal ağlara katılım motivasyonlarını, dijital ortamlardaki iletişim süreçlerini ve netnografik araştırma yönteminin uygulama adımlarını, yöntemin güçlü ve zayıf yönleriyle birlikte bütüncül bir yaklaşımla açıklamaktadır. Eser, ekler bölümünde sunulan kodlama ve tema örnekleriyle de desteklenerek sanal topluluklarda oluşan nitel verilerin içerik analizine tabi tutularak nasıl çözümleneceğine dair araştırmacılara ve okuyuculara somut rehberlik sunmakta, çevrim içi ortamlarda bilimsel araştırmalar yürütmek isteyen herkes için hem teorik hem de pratik açıdan vazgeçilmez ve zengin bir yol haritası çizmektedir.
The work titled "Virtual Communities and Netnography," written by Nahit Erdem Köker, comprehensively addresses the transformative impact of technological advancements and internet networks on social structures and human relations within the framework of qualitative research methodology. Comprising five main chapters, the book details the historical evolution of the concepts of individual and community, the transition from mass society to network society, the structure and types of virtual communities, digitalized culture, and the sociological dynamics between digital natives and digital immigrants. Furthermore, by examining the digital transformation of traditional ethnographic research, it presents netnography—a cultural research methodology adapted to online environments—in an academic framework with all its dimensions. It explains the similarities and differences between traditional and virtual communities, individuals' motivations for participating in virtual networks, communication processes in digital environments, and the implementation steps of the netnographic research method using a holistic approach alongside its strengths and weaknesses. Supported by coding and theme examples presented in the appendices, the work offers practical guidance for researchers and readers on how to analyze qualitative data generated in virtual communities through content analysis, drawing an indispensable and rich roadmap both theoretically and practically for anyone wishing to conduct scientific research in online environments.
Referanslar
Abercrombie, N. ve Longhurst, B. (2007). Dictionary of Media Studies. London: Penguin Books.
Acar, Y. (2018). Dijital Kültür ve Destinasyon Pazarlaması. (Edt.) V. Çakmak ve S.Çavuş Dijital Kültür ve İletişim. Konya: Literatürk Academia.
Adler, A. (1964). Social interest: A challenge to mankind. USA: Martino Fine Books
Agafonoff, N. (2006). Adapting ethnographic research methods to ad hoccommercial market research. Qualitative Market Research: An International Journal. 9(2), 115-125.
Akar, E. (2010). Sanal Toplulukların Bir Türü Olarak Sosyal Ağ Siteleri – Bir Pazarlama İletişimi Kanalı Olarak İşleyişi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10 (1), 107-122.
Akkaş, İ. (2015). Sanal Cemaatler. İstanbul: Doğu Kütüphanesi Yayınları.
Akturan, U. (2007). Tüketici davranışına yönelik araştırmalarda alternatif bir teknik: etnografik araştırma. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(11). 237-252.
Akturan, U., Karadeniz, E., Yılmaz, Ö. Ö., Gül, M. Ç., İnelmen, K., ve Yılmaz, M. E. (2009). A review of cyber ethnographic research: A research technique to analyze virtual consumer communities. Bogazici Journal, 23(1-2), 1-18.
Altheide, D. L. (1987). Reflections: Ethnographic content analysis. Qualitati ve sociology, 10(1), 65-77.
Alyanak. Z.B. (2014). Etnografi ve Çevirimiçi Entografi, (Edt.) Binark, M. Yeni Medya Çalışmalarında Araştırma ve Yöntem Teknikleri. İstanbul. Ayrıntı Yayınları.
Anbarlı Ö.Z. (2019). Çevrimiçi İletişim Ve Yansımaları İçinde “Dijital Kültür”. Ankara: Gece
Anderson, B. (2015). Hayali Cemaatler: Milliyetçiliğin Kökenleri ve Yayılması. İstanbul: Metis Yayınları.
Ayaz, N. ve Yalı, S. (2017). Kültürel Turistlerin Seyahat Tercihleri ve Yiyecek-İçecek Beklentileri: Safranbolu Örneği, Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, (1)1, 43-61.
Aydemir, M. A. (2011). Toplumsal İlişkilerin Sosyal Sermaye Değeri (Topluluk Duygusu ve Sosyal Sermaye Üzerine Bir Araştırma), Yayınlanmamış Doktora Tezi. Konya: Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyoloji Ana Bilim Dalı.
Badem, A. C., Kılınç, Y. (2020). Konaklama İşletmelerinde Maliyet Yönetiminin Önemi: Zaman Esaslı Faaliyet Tabanlı Maliyetleme Yönteminin Kullanımına İlişkin Bir Örnek Uygulama. Muhasebe ve Vergi Uygulamaları Dergisi. 13(1): 115-149.
Bagozzi, R. P., ve Dholakia, U. M. (2002). Intentional social action in virtual communities. Journal of interactive marketing, 16(2), 2-21.
Bahar, H. İ. (2009). Sosyoloji. Ankara: Uşak Yayınları.
Baker, E., (1953) Social Contract, Locke- Hume- Rousseau. London: Oxford University Press.
Basham, J. (2012). Caravan Survival Guide Edition 2. Australia: Explore Australia Publishing Pty Ltd.
Başaran, İ.E., (2000). Örgütsel Davranış İnsanın Üretim Gücü, Ankara.
Başgöze, P. ve İşkorkutan, K. (2020). Adalet Algısı Boyutlarının Şikâyet Sonrası Davranışlar Üzerine Etkileri: Konaklama İşletmeleri Üzerine Bir Uygulama, Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 4(1): 374-387.
Bauman, Z. (2016). Strangers At Our Door. New York: John Wiley & Sons.
Baumeister, R. F., ve Leary, M. R. (2017). The need to belong: Desire for interpersonal attachments as a fundamental human motivation. Interpersonal development, 57-89.
Beck, E. N. (2015). The invisible digital identity: Assemblages in digital networks. Computers and Composition, 35, 125-140.
Bilgin, N., (2001). İnsan İlişkileri ve Kimlik. İstanbul: Sistem Yayıncılık.
Bilton, T., Bonnett, K., Jones, P., Lawson, T., (2009). Sosyoloji. İstanbul: Siyasal Kitabevi.
Blanchard, A. L., ve Markus, M. L. (2004). The experienced” sense” of a virtual community: Characteristics and processes. ACM Sigmis Database: the database for advances in information systems, 35(1), 64-79.
Bronfenbrenner, U., Moen, P., ve Garbarino, J. (1984). Child, family, ve community. Review of child development research, (7), 283-328.
Brooker, E. ve Joppe, M. (2013). Trends in Camping and Outdoor Hospitality- An International Review. Journal of Outdoor Recreation and Tourism, 4(3), 1-6.
Bryman, A. (2001). Introduction: A Review of Ethnography, (Edt.) Brynman, A., Ethnography, London: Sage Publication.
Buluç, B. (1996). Yönetimde örgütleme süreci. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi. 2 (4), 513-522.
Castells, M. (2000). Materials for an Exploratory Theory of the Network Society. British Journal of Sociology. 51(1). 5-24.
Castells, M. (2013). Enformasyon Çağı: Ekonomi, Toplum ve Kültür-AğToplumunun Yükselişi. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
Cevizci, A., (1999). Felsefe Sözlüğü, İstanbul: Paradigma Yayınları.
Clifford, J. (1983). On ethnographic authority. Representations, 2, 118-146.
Cohen, A.P, (1999). Topluluğun Simgesel Kuruluşu. Ankara: Dost Yayınları.
Cohen, E. (1972). Toward a Sociology of International Tourism, Social Research, 39 (1) 164-182.
Collins, D. ve Tisdell, C. (2002) Gender And Differences In Travel Life Cycles, Journal Of Travel Research, 41, 133-143.
Creeber, G., ve Martin, R. (2008). Digital culture: Understanding new media: Understanding new media. UK: McGraw-Hill Education.
Dahan, G. S. ve Levi, E., (2012). Netnografya: Sosyal Mecralarda Tüketici Araştirmalari Üzerine Yeni Bir Metot. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 1(3).
Dalton, J. C., ve Crosby P. C. (2013). Digital Identity: How Social Media are Influencing Student Learning and Development in College. Journal of College and Character, 14(1), 1-4.
Danesi, M. (2014). Dictionary of media and communications. London: Routledge.
Demir, Ö., ve Acar, M. (1998). Sosyal Bilimler Sözlüğü. Ankara: Vadi Yayınları.
Deuze, M. (2006). Participation, remediation, bricolage: Considering principal components of a digital culture. The information society, 22(2), 63-75.
Durgun, Ö. (2017). Karavanla Kendinizi ve Hayatınızı Dönüştürün. https://www.cnnturk.com/seyahat/faydali-bilgiler/karavanla-kendinizi-ve-hayatinizi-donusturun?page=1.
Elgesem, D. (2002). What Is Special About The Ethical Issues In Online Research? Ethics And Information Technology, 4(3), 195-203.
Ellaway, A., Macintyre, S., Hiscock, R. ve Kearns, A., (2003). In the Driving Seat: Psychosocial Benefits from Private Motor Vehicle Transport Compared to Public Transport. Transport Research. 6, 217–231.
Eralp, Z. (1983). Genel Turizm. Ankara: Ankara Üniversitesi Basın Yayın Yüksekokulu Yayınları (3) 12-36.
Erdoğan, İ. ve Alemdar, K. (2010). Öteki Kuram. Ankara:ERK Yayınları.
Erikson, E. H. (1994). Identity and the life cycle. New York: WW Norton & Company.
Erkan, M. ve Mutdoğan, S. (2019). Konaklama Yapıları Rekreasyon Alanlarının Mekansal Analizi Üzerine Bir Örnek İncelemesi, The Turkish Online Journal Of Design Art And Communication (Tojdac). 9(3): 403-413
Escobar, A., Hess, D., Licha, I., Sibley, W., Strathern, M., ve Sutz, J. (1994). Welcome to Cyberia: Notes on the Anthropology of Cyberculture [and comments and reply]. Current anthropology, 35(3), 211-231.
Eşgi, N. (2013). Dijital yerli çocukların ve dijital göçmen ebeveynlerinin internet bağımlılığına ilişkin algılarının karşılaştırılması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(3), 181-194.
European Caravan Federation (2020) Information of ECF Members. http://www.e-c-f.com/index.php?id=26 adresinden erişildi.
Fetterman, D. M. (2019). Ethnography: Step-by-step. USA: Sage Publications.
Freyer, H., (1963). Sosyolojiye Giriş, Ankara: AÜ SBF Yayınları.
Genzuk, M. (2003). A synthesis of ethnographic research. Occasional Papers Series. Center for Multilingual, Multicultural Research (Edt.). Center for Multilingual, Multicultural Research, Rossier School of Education, University of Southern California. Los Angeles, 1-10.
Geray, H. (2003). İletişim ve Teknoloji, Uluslararası Birikim Düzeninde Yeni Medya Politikaları. Ankara: Ütopya Yayınevi.
Gere, C. (2008). Digital Culture. London, Reaction Books. Publ.
Gezgin, M. F. (1988). Cemaat-Cemiyet Ayırımı ve Ferdinand Tönnies. Sosyoloji Konferansları Dergisi, (22), 183–201.
Giannini, T. ve Bowen, J. P. (2019). Museums and Digital Culture: New perspectives and research. Switzerland: Springer Publications.
Giddens, A. (2008). Sosyoloji. İstanbul: Kırmızı Yayınları.
Gill, C. B., Zampini, M. A., ve Mehta, B. N. (2015). Digital identity: develop one before you’re given one. Urology, 85(6), 1219-1223.
Glesne, C. (2012). Nitel Araştırmaya Giriş. Ankara: Anı Yayıncılık.
Goulding, C. (2005). Grounded theory, ethnography and phenomenology: A comparative analysis of three qualitative strategies for marketing research. European journal of Marketing. 39(3/4), 294-308.
Göker, G., ve Doğan, A. (2011). Ağ toplumunda örgütlenme: Facebook’ta çevrimiçi tekel eylemi. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(25), 175-203.
Green, F.B. (1978). Recreation Vehicles-a Perspective. Annuals of Tourism Research, 5(4), 429-439.
Güçdemir, Y. (2015) Sanal Ortamda İletişim Bir Halkla İlişkiler Perspektifi. İstanbul: Derin Yayınları.
Günerigök, M. (2019). Cemaat Sosyolojisi: Bir Kavramın Tarihsel Serüveni. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(5), 287-297.
Hagel, J. ve Armstrong, A.G. (1996). The Real Value of on-line Communities Harvard Business Review, May-June.
Hammersley, M. (2018). What is ethnography? Can it survive? Should it? Ethnography and Education, 13(1), 1-17.
Heerden, V. (2008) Leisure Motorhoming: The Case Of The Motorhome Club Of South Africa. South African Journal for Research in Sport, Physical Education and Recreation, 30(1): 125-136.
Heller, K. (1989). The return to community. American Journal of Community Psychology, 17(1), 1-15.
Hill, D.L. (2006). Sense of belonging as connectedness, American Indian worldview, and mental health. Archives of Psychiatric Nursing, 20(5), 210-216.
Hine, C. (2008). Virtual ethnography: Modes, varieties, affordances. (Edt.) Fielding, N.G., Lee, R.M., Blank, G., The SAGE handbook of online research methods, London: Sage Publications.
Hume, L ve Mulcock, J. (2004). Anthropologists in the field: Cases in participant observation. Columbia: Columbia University Press.
John, (2020) Ultimate Guide To Converting A Van Into A Diy Camper For Life On The Road https://gnomadhome.com/build-your-van.
Jones, W. H. ve Carver, M. D. (1991). Adjustment and coping implications of
loneliness. (Edt.) C. R. Snyder ve D. R. Forsyth. Handbook Of Social And Clinical Psychology. New York: Pergamon Press. Kadushin, C. (2002). The motivational foundation of social networks. Social networks, 24(1), 77-91.
Karahasan, F. (2012). Taşlar Yerinden Oynarken: Dijital Pazarlamanın Kuralları. İstanbul: Doğan Kitap.
Kotler, P. ve Roberto, L.E. (1989). Social Marketing: Strategies for Chancing Public Behavior, Collier Macmillan Publishers, 17-24.
Kozinets, R. V. (1999). E-tribalized marketing?: The strategic implications of virtual communities of consumption. European management journal, 17(3), 252-264.
Kozinets, R. V. (2002). The field behind the screen: Using netnography for marketing research in online communities. Journal of marketing research, 39(1), 61-72.
Kozinets, R. V. (2010). Netnography: Doing Ethnographic Research Online, London: Sage Publications Ltd.
Kozinets, R.V. (1998) ,”On Netnography: Initial Reflections on Consumer Research Investigations of Cyberculture”, in NA - Advances in Consumer Research Volume 25, eds. Joseph W. Alba & J. Wesley Hutchinson, Provo, UT : Association for Consumer Research, Pages: 366-371.
Kozinets, R.V. (2010a). Doing Ethnographic Research Online. California: Sage Publications
Kozinets, R.V. (2010b). Netnografi: Pazarlamacının Gizli Silahı Sosyal Medya Anlayışı İnovasyonu Nasıl Harekete Geçirir. http://kozinets.net/wp-content/uploads/2012/01/netnography-turkish.pdf.
Köker, N. ve Özer, C. (2017). Sanal Toplulukların Halkla İlişkiler Açısından Önemi: Nitel Bir Araştırma. II. Uluslararası Sosyal Bilimler Araştırmaları Kongresi. 240-254
Köroğlu, O. (2012). İnsan Bilgisayar Etkileşimi Açısından Yeni İletişim Ortamları. AJIT-e: Bilişim Teknolojileri Online Dergisi, 3(6), 7-27.
Kültür ve Turizm Bakanlığı, (2020). Turizm Çeşitleri. https://www.ktb.gov.tr/TR-96269/turizm-cesitleri.html.
Kültür ve Turizm Müdürlüğü, (2020). Kamp ve Karavan Turizmi. https://kirklareli.ktb.gov.tr/TR-93256/kamp-ve-karavan-turizmi.html.
Langer, R. ve Beckman, S. (2005) Sensitive Research Topics: Netnography Revisited Emerald Qualitative Market Research 8, 189-203.
Langer, R., ve Beckman, S. C. (2005). Sensitive research topics: netnography revisited. Qualitative market research: An international journal. 8(2), 189-203.
Lashley, C. (2015) Researching Snails On Holiday: An Agenda For Caravanning And Caravanners?, Research In Hospitality Management, 5(2), 115-122.
Leimeister, J. M., Schweizer, K., Leimeister, S., ve Krcmar, H. (2008). Do virtual communities matter for the social support of patients? Antecedents and effects of virtual relationships in online communities. Information Technology & People. 21(4), 350-374.
Lupton, D. (2016). The Quantified Self. Cambridge: Polity Press.
Maclaran, P., ve Catterall, M. (2002). Researching the social web: marketing information from virtual communities. Marketing Intelligence & Planning. 20(6), 319-326.
Manning, R. C. (1997). Liberal and communitarian defenses of workplace privacy. Journal of Business Ethics, 16(8), 817-823.
Maria, G., Zoi, A., Xanthippi, F., ve Evagelia, R. (2018). Folklor Araştırması ve Yeni Zorlukları: Etnografiden Netnografiye. (edt.) Oğuz, Ö.,vd.. İnternet Folkloru: Netlore ve Netnografi. Ankara: Geleneksel Yayıncılık.
Marshall, G. (1999). Sosyoloji Sözlüğü, Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.
McCabe, R. (2010). Make the Most of Your Caravan. Great Britain: Hodder Education.
McLuhan, M. (2007). Gutenberg Galakisisi. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
Muniz, A.M. ve O’Guinn, T.C. (2001). “Brand Community”, Journal of Consumer Research. 27(4). 412-432.
Neuman, W. L. (2013). Toplumsal Araştırma Yöntemleri: Nitel Ve Nicel Yaklaşımlar. Ankara: Yayın Odası Yayıncılık.
Olalı, H. ve Korzay, M. (1993). Otel İşletmeciliği. İstanbul: Beta Basım Yayın.
Özgen, C., ve Argan, M. (2020). Netnografi: Genel Özellikleri ve Spor Bilimleri Alanında Kullanılabilirliği. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 15(1), 5044-5064.
Patterson, I., Pegg, S., Mahadevan, R. (2015) The Benefits Of Short Stay Caravan Travel Based On The Lived Experiences Of Grey Caravanners In Australia. Tourism Analysis, 20(5), 539–549.
Patton, M. Q. (2014). Nitel Araştırma ve Değerlendirme Yöntemleri. Ankara: Pegem Yayınları.
Phippen, A.D. (2004), “An evaluative methodology for virtual communities using web analytics”, Campus-Wide Information Systems, 21(5). 179-184.
Porter, C. E. (2004). A typology of virtual communities: A multi-disciplinary foundation for future research. Journal of computer-mediated communication, 10(1).
Prensky, M. (2001). Digital Natives, Digital Immigrants, Part 2: Do They Really ThinkDifferently? On the Horizon, 9(6), 1-6.
Prensky, M. (2009). H. Sapiens Digital: From Digital Immigrants and Digital Natives to Digital Wisdom. Innovate: Journal of Online Education, 5(3), https://www.learntechlib.org/p/104264/.
Prideaux, B., ve McClymont, H. (2006). The changing profile of caravanners in Australia. International Journal of Tourism Research, 8(1), 45-58.
Prior, D. D., ve Miller, L. M. (2012). Webethnography: Towards a typology for quality in research design. International Journal of Market Research, 54(4), 503-520.
Reeves, S., Kuper, A., ve Hodges, B. D. (2008). Qualitative research methodologies: ethnography. Bmj.
Renaut, A., (2011). Birey ve Bireycilik. Edt. Philippe, R. ve Stephane, R., Siyaset Felsefesi Sözlüğü. İstanbul: İletişim Yayınları.
Riemer, F. J. (2009). Ethnography Research. S. D. Lapan ve M. T. Quartoroli (Edt.), Research Essentials: An Introduction to Design and Practices. USA: Jossey Bass.
Ritzer, G. (2011). Sosyoloji Kuramları. Ankara: De Ki Basım Yayım, 2011, s.570.
Rothaermel, F. T., ve Sugiyama, S. (2001). Virtual internet communities and commercial success: Individual and community-level theory grounded in the atypical case of TimeZone.com. Journal of Management, 27(3), 297–312.
Sağlam, Y. ve Kanadlı, S. (2019) Nitel Veri Analizinde Kodlama. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
Snee, H., Hine, C., Morey, Y., Roberts, S. ve Watson, H., (2016). Sosyal Bilimler İçin Dijital Yöntemler Yöntemsel Yenilikler için Disiplinlerarası Bir Kılavuzu, Ankara: Nobel Yayınları.
Southerton, S.; Shove, E.; Warde, A. ve Deem, R. (2001). The Social Worlds of Caravaning: Objects, Scripts And Practices. Sociological Research Online, 6(2) 71-78
Stauth, G. ve Turner, B.S., (2005). Nietzsche’nin dansı: toplumsal hayatta hınç, karşılıklılık ve direniş. Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.
Şimşek, S. (2002). Günümüzün kimlik sorunu ve bu sorunun yaşandığı temel çatışma eksenleri. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3, 29-39.
Talip, B. A., Narayan, B., Edwards, S. L., ve Watson, J. (2017). Digital ethnography as a way to explore information grounds on Twitter. Qualitative and Quantitative Methods in Libraries, 5(1), 89-105
Taylor, C., (2012). Benliğin Kaynakları Modern Kimliğin İnşası. İstanbul: Küre Yayınları.
TDK, (2022), https://sozluk.gov.tr/.
Timisi, N. (2003). Yeni İletişim Teknolojileri ve Demokrasi. Ankara: Dost Kitabevi.
Tonta, Y. (2009). Dijital yerliler, sosyal ağlar ve kütüphanelerin geleceği. Türk Kütüphaneciliği, 23(4), 742-768.
Topçu, Ş. ve Yazıcı Ayyıldız, A. (2020). Sosyal Pazarlama Kapsamında Konaklama İşletmelerinin Uyguladığı Çevre Duyarlı Uygulamalar: Kuşadası’ndaki 5 Yıldızlı Oteller Üzerinde Bir Araştırma, Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 4(1): 595-605.
Touraine, A., (2000). Modernliğin Eleştirisi, İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
Tönnies, F. (2002). Community and Society. New York: Dover Publications.
Törenli, N. (2005). Yeni Medya, Yeni İletişim Ortamı. Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.
Türkalp, A. (2019, Haziran 9). Karavan ve Karavancılık https://kampkaravanrehberi.com/karavan-ve-karavancilik/)2019
Türkiye Kamp ve Karavan Derneği, (2020). Kamping Standartları. www.kampkaravan.org.tr.
Türkoğlu, T. (2010). Dijital Kültür, İstanbul: Beyaz Yayınları.
Usta, Ö. (2001). Genel Turizm. İzmir: Anadolu Matbaacılık.
Uzkurt, C. ve Özmen, M. (2006). Pazarlama Yöneticileri İçin Yeni Bir Fırsat: Sanal Topluluklar. Afyon Kocatepe Üniversitesi Dergisi. 8(1). 23-40.
Ülken, H. Z., (1969). Sosyoloji Sözlüğü, İstanbul: Talim ve Terbiye Dairesi Yayınları, Millî Eğitim Basımevi.
Valck, K.D. (2005), Virtual Communities of Consumption, Rotterdam: Erasmus University.
Van Dijk, J. (2016). Ağ toplumu. İstanbul: Kafka Yayınları.
Van Dijk, J. (2020). The network society. Londan: Sage.
Varnalı, K. (2012). Dijital Kabilelerin İzinde. İstanbul: MediaCat Yayınları.
Voineagu, N. (2018) Comfort And Functıonalıty In A Caravan Desıgn, Journal Of Industrial Design And Engineering Graphics, 131, 35-40.
Vybíral, Z., Smahel, D., & Divínová, R. (2004). Growing up in virtual reality: Adolescents and the Internet. Society, reproduction, and contemporary challenges, 169-88.
Wach, J. (1995). Din sosyolojisi . İstanbul: Marmara Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi Vakfı Yayınları.
Whitehead, T. L. (2005). Basic classical ethnographic research methods. Cultural ecology of health and change, 1, 1-29.
Wikipedia (2020), Karavan. https://tr.wikipedia.org/wiki/Karavan.
Wilson, W. H. (1990). Competition and predation in marine soft-sediment communities. Annual Review of Ecology and Systematics, 21(1), 221-241.
Xun, J., ve Reynolds, J. (2010). Applying netnography to market research: The case of the online forum. Journal of Targeting, Measurement and Analysis for Marketing, 18(1), 17-31.
Yanıklar, C. (2014). Sanal Topluluklar ve Geleneksel Topluluklar Arasındaki Farklılıkların Sosyolojik Bir Analizi. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, 17(1), 158–190.
Yelken, R. (1999). Cemaatin Dönüşümü: Geç Modern Dönemler İçin Bir Cemaat Sosyolojisi. Ankara: Vadi Yayınları.
Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2016). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
Yayınlanan
Lisans
LisansBu İnternet Sitesi içeriğinde yer alan tüm eserler (yazı, resim, görüntü, fotoğraf, video, müzik vb.) Akademisyen Kitabevine ait olup, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceca Kanunu kapsamında korunmaktadır. Bu hakları ihlal eden kişiler, 5846 sayılı Fikir ve Sanat eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan hukuki ve cezai yaptırımlara tabi olurlar. Yayınevi ilgili yasal yollara başvurma hakkına sahiptir.
