Üniversite Futsal Takımı Kadın ve Erkek Oyuncularının Çeviklik, Çabukluk ve Anaerobik Güç Performanslarının İncelenmesi
Özet
Bu araştırma, İstanbul Sağlık Bilimleri Üniversitesi futsal takımında aktif olarak oynayan 10 kadın ve 13 erkek olmak üzere toplam 23 gönüllü sporcunun çeviklik, çabukluk ve anaerobik güç performanslarını incelemek ve cinsiyetler arasındaki motorik performans farklılıklarını belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Deneysel bir tasarımla yürütülen çalışma kapsamında, sporcuların yaş, boy ve vücut ağırlığı gibi antropometrik ölçümlerinin yanı sıra dikey sıçrama, 20 metre sprint, T-drill ve Pro agility çeviklik testleri uygulanmış, elde edilen veriler üzerinden Lewis formülü kullanılarak zirve anaerobik güç değerleri hesaplanmıştır. İstatistiksel analizlerde verilerin normal dağılım göstermediği Skewness ve Kurtosis testleri ile saptanmış, cinsiyetler arası karşılaştırmalarda Mann Whitney-U testi tercih edilmiştir. Araştırma bulguları; dikey sıçrama, 20 metre sürat, T-drill, Pro Agility ve zirve anaerobik güç parametrelerinin tamamında erkek ve kadın sporcular arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar olduğunu göstermiştir (p<0,05). Erkek sporcular, ölçülen tüm performans parametrelerinde kadın sporculara kıyasla sayısal olarak daha yüksek ve daha başarılı sonuçlar elde etmişlerdir. Ayrıca her iki grupta da zirve anaerobik güç ile çeviklik ve çabukluk performansları arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Sonuç olarak, dar alanda yüksek tempo ve ivmelenme gerektiren futsal branşında erkek sporcuların atletik performans açısından daha avantajlı olduğu tespit edilmiştir. Araştırma sonucunda antrenörlere periyodik antrenman programları uygulamaları ve test ölçümlerini gelişim takibinde kullanmaları önerilmektedir.
This study was conducted to examine the agility, quickness, and anaerobic power performances of a total of 23 volunteer athletes (10 female and 13 male) playing in the Istanbul Health Sciences University futsal team and to determine motoric performance differences between genders. Within the scope of the study conducted with an experimental design, anthropometric measurements such as age, height, and body weight were recorded alongside vertical jump, 20-meter sprint, T-drill, and Pro agility tests, and peak anaerobic power values were calculated using the Lewis formula. Statistical analysis revealed that the data did not show a normal distribution based on Skewness and Kurtosis tests; thus, the Mann Whitney-U test was used for gender comparisons. The findings indicated statistically significant differences between male and female athletes across all parameters, including vertical jump, 20-meter sprint, T-drill, Pro agility, and peak anaerobic power (p<0.05). Male athletes achieved numerically higher and superior results in all measured performance parameters compared to female athletes. Furthermore, a significant relationship was found between peak anaerobic power and agility and quickness performances in both groups. In conclusion, male athletes were found to be more advantageous in terms of athletic performance in futsal, which requires high tempo and acceleration in a confined space. Based on the results, coaches are recommended to implement periodic training programs and utilize test measurements for tracking performance development.
Referanslar
Akça AA. (1993). Hentbolcularda, voleybolcularda ve basketbolcularda sıçrama, çabukluk, kol kuvveti ve genel dayanıklılık özelliklerinin karşılaştırılması (Doctoral dissertation, Bursa Uludag University (Turkey))
Bal E. & Bulgan Ç. (2020). Sporda İnsan Vücuduna Etki Eden İç ve Dış Faktörler, Spor Bilimleri Alanında Akademik Çalışmalar-II Ed. Özgür Karataş, Gece Kitaplığı, Ankara
Bal E, Sunay H, Uyar Y, Kaya B, et al. (2020). The effect of regular physical activity on women's self-confidence levels: An exploratory research. Acta Medica, 36, 3607.
Balcioğlu, A. (2018). Futsal antrenmanlarının 12-14 yaş erkek çocuklarda sürat, çeviklik ve anaerobik güce etkisi (Yüksek Lİsans Tezi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü).
Başkaya, G. (2016). Kadın futbolcular ile futsalcıların bazı fizyolojik ve motorik özelliklerinin karşılaştırılması (Master's thesis, Kütahya Dumlupınar Üniversitesi/Sağlık Bilimleri Enstitüsü).
Çağlayan HS, Mehtap B. (2010). Üniversite bayan futsal takımı sporcularının epistemolojik inançlarının bazı değişkenler açısından incelenmesi. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 4(1), 37-47.
Erdem K, Yazar M. (2019). Futsal antrenmanlarının 16-17 yaş erkek sporcularda sürat, çeviklik ve anaerobik dayanıklılığa etkisi. Spor Eğitim Dergisi, 3(3), 63-70.
Futsal Akademi. (2022). (02.09.2022 tarihinde https://www.futsalakademi.com/futsal-nedir adresinden ulaşılmıştır).
Gökgönül, N. (2008). Minik tenisçilerin (9-12 yaş) müsabaka dönemi sezonal güç değişimleri ve bazı fizyolojik parametrelerdeki değişimlerinin incelenmesi (Master's thesis, Kırıkkale Üniversitesi).
Göral K, Saygın Ö. (2014). 2012 FIFA Futsal Dünya Kupasının Analizi. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 6(1), 28-35.
Harmancı, H. (2006). Antrenmanlı ve Antrenmansız Bireylerde Bacak Hacminin Anaerobik Güç ve Kapasite Değerleri ile İlişkisi (Doctoral dissertation, Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Teknolojisi, Ankara).
Myers J, Ashley E. Dangerous curves. (1997). A perspective on exercise, lactate, and the anaerobic threshold. Chest. 1997 Mar;111(3):787-95. doi: 10.1378/chest.111.3.787.
Maud, P.J., Foster, C. (2006). Physiological assessment of human fitness. Human Kinetics.
Milanović Z, Sporiš G, Trajković N, et al. (2011). Differences in agility performance between futsal and soccer players. Sport Sci, 4(2), 55-59.
Ocak, Y., Buğdaycı, S. (2012). Futsal. (s.1-25). İstanbul: Bedray Yayıncılık.
Sanıvar, K. (2014). 11-14 yaşları arasındaki erkek basketbolcularda yaşın sprint ve çabukluk performansı üzerine etkisi. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, Ankara,
Sert, R. (2015). Salon futbolcularında şut yüzdesine etki eden bazı faktörlerin incelenmesi (Master's thesis, Afyon Kocatepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü).
Sevim, Y. (2010). Antrenman Bilgisi, Ankara: Fil Yayınevi.
Sheppard JM, Young, WB. (2006). Agility literature review: Classifications, training and testing. Journal of sports sciences, 24(9), 919-932.
Sunay H, Uyar Y, Bal E, et al. (2020). Analysis of Trainers’s Wellness in Turkey. Acta Medica Mediterranea, 36(4), 2371-2375.
Yıldız SA. (2012). Aerobik ve anaerobik kapasitenin anlamı nedir. Solunum dergisi, 14(1), 1-8.
Zambak Ö. (2020). Müsabaka Öncesi ve Sonrası Futsal Sporcularının Fiziksel ve Fizyolojik Parametrelerinin İncelenmesi. Spor Eğitim Dergisi, 4(2), 23-32.
Ziyagil MA, Zorba E, Bozatlı S, et al. (1999). 6-14 yaş grubu çocuklarda yaş, cinsiyet ve spor yapma alışkanlığının sürat ve anaerobik güce etkisi. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 3(3).
