Siyasal Davranış: Siyasal Katılma ve Siyasal Toplumsallaşma Üzerine Bir Değerlendirme
Özet
Bu kitap, siyasal davranışın siyasal katılma ve siyasal toplumsallaşma üzerindeki etkilerini değerlendirmektedir. Yazar, siyasal katılma kavramını tanımlayarak siyasal sistemle ilişkisini inceler. Siyasal katılmanın düzey ve biçimlerini ele alırken, siyasal katılmayı belirleyen etkenleri de tartışır. Bu etkenler arasında biyolojik-fizyolojik, sosyo-ekonomik ve psikolojik faktörler bulunmaktadır. Kitap, siyasal katılmanın olumlu ve olumsuz psikolojik faktörlerini ayrıntılı bir şekilde ele alır. Ayrıca, siyasal toplumsallaşmanın siyasal katılma üzerindeki etkisini de değerlendirir. Bu çalışma, Gaziantep ilinde yapılan bir saha çalışmasının verilerine dayanmaktadır ve alan yazına önemli bir katkı sağlamaktadır.
This book evaluates the effects of political behavior on political participation and political socialization. The author examines the concept of political participation and its relationship with the political system. While discussing the levels and forms of political participation, the author also discusses the factors that determine political participation. These factors include biological-physiological, socio-economic, and psychological factors. The book extensively examines the positive and negative psychological factors of political participation. Additionally, it evaluates the impact of political socialization on political participation. This study is based on data from a field study conducted in Gaziantep province and provides a significant contribution to the literature in the field.
Referanslar
Abadan, N., Yücekök, A. (1966). 1961–1965 Seçimlerinde Büyük Şehirlerde Gelir Durumuna Göre Oy Verme Davranışları. Ankara Üniversitesi. Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 21(4), 103-118.
Akın, M. (2009). Siyasal Toplumsallaşma Sürecinde Gençlik –Teorik ve Uygulamalı Bir Çalışma-. Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya
Alkan, T. (1979). Siyasal Toplumsallaşma, Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
Alkan, T., Ergil, D. (1980). Siyaset Psikolojisi: Siyasal Toplumsallaşma ve Siyasal Yabancılaşma. Ankara: Turhan Kitabevi.
Alkan, T. (1989). Siyasal Bilinç ve Toplumsal Değişme. Ankara: Gündoğan Yayınları.
Almond, G. (1970). Political Devolopment: Essays in Heuristic Theory. Boston: Mass
Little, Brown and Co.
Almond, G. ve Verba, S. (1963). The Civic Culture, New Jersey: Princeton University Press.
Almond, G., Powell, G.B., Dalton R.J. ve Stroom, K. (2003), Comparative Politics Today, A Word View, Pearson Longman
Almond, G. ve Powell, Jr. B. (1978). Comparative Politics: System, Process and Policy, (Second Edition). Boston: Mass. Little, Brown and Co.
Althusser, L. (2000). İdeoloji ve Devletin İdeolojik Aygıtları. (çev. Yusuf Alp, Mahmut Özışık) İstanbul: İletişim Yayınları.
Anık, C. (2000). Siyasal İkna, Ankara: Vadi Yayınları.
Arslan, M. (1987). Kutadgu-Bilig’deki Toplum ve Devlet Anlayışı, İstanbul: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi.
Aziz, A. (1982). Siyasal İletişim. Ankara: Nobel Yayınları.
Aydın, M. (2000). Kurumlar Sosyolojisi. Ankara: Vadi Yayınları.
Baker, C. (2006). Zorunlu Eğitime Hayır. (çev. Ayşegül Sönmezay) İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
Barber, B. (1995). Güçlü Demokrasi: Yeni Bir Çağ İçin Katılımcı Siyaset. (çev. M. Beşikçi) İstanbul: Ayrıntı Yayınları, 1995.
Barnes, S.H. ve Kaase, M. (1979). Political Action: Mass Participation ın Five Western Democracies. Beverly Hills California: Sage Publications.
Bauman, Z. (1996). Yasa Koyucular ve Yorumcular: Modernite, Postmodernite ve Entellektüeller Üzerine. (çev. K. Atakay) İstanbul: Metis Yayınları.
Baykal, D. (1970). Siyasal Katılma: Bir Davranış İncelemesi, Ankara: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları, No: 302
Biber, A. (2012). Halkla İlişkilerde Teorik Bir Çerçeve. Ankara: Vadi Yayınları
Birch, A. (2007). The Concepts and Theories of Modern Democracy, London: Routledge.
Boulianne, S. (2020). “Twenty years of digital media effects on civic and political participation”. Communication Research, 47(7), 947–966.;
Chaffee, S. H., Jackson Beck, M., Durall, J., Wilson, D. (1977). “Mass Communication in Political Socialization”, Ed: S.A. Renshon, Handbook of Political Communication. New York: The Free Press, 223-258.
Chenoweth, E. (2020). “The future of nonviolent resistance”. Journal of Democracy, 31(3), 69-84.
Çam, E. (1987). Siyaset Bilimine Giriş. İstanbul: Der yayınları.
Çukurçayır, M. A. (2002). Siyasal Katılma ve Yerel Demokrasi. Konya: Çizgi Kitabevi.
Dahl. R. (1963). Modern Political Analysis. New Jersey: Prentice Hall.
Dahl. R. (1974). Who Governs ? Democracy and Power in an American City. New Haven, Conn, Yale University Press
Damlapınar, Z. ve Balcı, Ş. (2014). Siyasal İletişim Sürecinde Seçimler, Adaylar, İmajlar. Konya: Litaretürk Academia.
Deth, J.V. (2021). What is Political Participation. Oxford Research Encyclopedias, https://doi.org/10.1093/acrefore/9780190228637.013.68
Dilber, F. (2011). Siyasal Katılımda Kitle İletişim Araçlarının Seçmenlerin Üzerine Etkisi: Karaman İli Seçmenleri Üzerine Bir Alan Araştırması. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
Douvan, E., Ann, M., Wolker, A. McNaught. (1956). The Sense of Effectiveness in Public Affairs. Psyhlogocal Monographs. 70 (22).
Dursun, D. (2012). Siyaset Bilimi. İstanbul: Beta.
Dursun, D. (2016). Siyaset Bilimi. İstanbul: Beta.
Easton, D. (1965). A Framework For Political Analysis, Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice-Hall.
Elder, C. D. and Cobb, R. W. (1983). The Political Uses Of Symbols. New York: Longman.
Elms, A. C. (1976). Personality in Politics. New York: Harcourt Brace Jovanovich Inc.
Emiroğlu, A. (2006). Toplumbilimsel Siyasa: Siyasal Sosyolojiye Giriş. Bursa: Ekin Kitapevi.
Erikson, K. (1986). On Work And Alienation,. American Sociological Review. (51),1-8.
Erdoğan, N. (1991). Sosyolojik Açıdan Kent İşsizliği ve Anomi. İzmir: Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları.
Ergil, D. (1979). “Yabancılaşma ve Siyasal Eylem: Siyasal Eylemlerin Toplumsal Nitelikleri”, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Basın Yayın Yüksekokulu Yıllık (1977-78). 249-293.
Foucault, M. (2015). İktidarın Gözü. (çev. I. Ergüden, ve F. Keskin). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
Geertz, C. (1973). The Interpretation Of Cultures. New York: Basic Books.
Gezen, A.K. (2020). Yeni Medya ve Siyasal Toplumsallaşma, Ed: H.Hülür ve Cem Yaşın, Yeni Medya, Toplum ve Siyaset, Ankara: Ütopya.
Gidengil, E., Wass, H. ve Valaste, M. (2016). “Political Socialization and Voting the Parent-Child Link in Turnout”, Political Research Quarterly, 69 (2), 373-383
Gökçe, O. ve Turan, E. (2016). Siyasal Kültür, Ed: O. Gökçe. Siyaset Sosyoloji, Konya: Çizgi Kitapevi,157-179.
Gülmen, Y. (1979). Türk Seçmen Davranışı: 1960–1970, İstanbul: İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Yayınları.
Güven, S. (2017). “Siyasal İletişim Sürecinin Dönüşümü, Siyasal Katılım ve İletişim Teknolojileri”, The Turkish Online Of Design, Art and Communication. 7 ( 2), 175-191.
Huntington, S. (1968). Political Order in Changing Societies. New Haven and London: Yale University Press.
Hyman, H. H (1969). Political Socialization. New York: The Free Press.
Illich, I. (2020). Okulsuz Toplum. (çev. M. Özay) İstanbul: Şule Yayınları.
İnceoğlu, M. (2010). Tutum Algı İletişim. İstanbul: Beykent Üniversitesi Yayınevi.
Kafesoğlu, İ. (1996).Türk Milli Kültürü. İstanbul: Boğaziçi.
Kağıtçıbaşı, Ç. (2000). Kültürel Psikoloji. İstanbul: Evrim Yayınevi.
Kalaycıoğlu, E. (1983). Karşılaştırmalı Siyasal Katılma, Siyasal Eylemin Kökenleri Üzerine Bir İnceleme. İstanbul: İstanbul Üniversitesi SBF Yayınları.
Kalaycıoğlu, E. (1984). Çağdaş Siyaset Bilim, Teori, Olgu ve Süreçler. İstanbul: Osman Akçay Matbaası.
Kalaycıoğlu, E. ve Sarıbay, A.Y. (2019) “Tanzimat: Modernleşme Arayışı ve Politik Değişim”, Ed: E. Kalaycıoğlu ve A.Y. Sarıbay, Türk Siyasal Hayatı, Bursa: Sentez Yayınları, 19-45
Kalender, A. (1998). Seçmen Tercihini Etkileyen Propaganda ve İletişim Faktörleri: Türk Seçmen Davranışı Üzerine Bir Araştırma, Doktora Tezi,: Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara
Kapani, M. (2016). Politika Bilimine Giriş. Ankara: BB101.
Keleş, R. (1990). Kentleşme Politikası. Ankara: İmge Kitabevi.
Keskin, F. (2014). Politik İletişim Sözlüğü. Ankara: İmge Kitapevi.
Kışlalı, A.T. (2010). Siyasal Çatışma ve Uzlaşma. Ankara: İmge Kitapevi.
Kongar, E. (1972). Toplumsal Değişme. Ankara: Bilgi Yayınevi.
Kosmikaa, V. and Rapeli, L. (2015). “Political Socialization and Political Interest: The Role of School Reassessed”, Journal of Political Science Education, 11 (2), s. 141-156.
Mardin, Ş. (2019). “Türk Siyasasını Açıklayabilecek Merkezi Bir Kavram Olarak Merkez-Çevre İlişkileri”, Ed: E. Kalaycıoğlu ve A.Y. Sarıbay, Türk Siyasal Hayatı, Bursa: Sentez Yayınları,115-149.
Marsh, A., Kaase, M. (1979). “Background of Political Action”, Ed: S. H. Barnes, M.Kaase Political Action: Mass Participation in Five Western Democracies. California: Sage Publications.
Marshall, G. (2005). Sosyoloji Sözlüğü. (çev. O. Akınhay ve D. Kömürcü). Ankara: Bilim ve Sanat Yayınevi.
McQuail, D. (1994). Kitle İletişim Kuramı (Giriş). (çev. A. H. Yüksel). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Kibele Sanat Merkezi Yayını.
Milbrath, L. (1965). Political Participation. How and Why Do People Get Involved in Politics Chicago: Rand Mc Nally College Publishing Company.
Milbrath, L., and Goel, M. L. (1977). Political Participation ; How and Why Do People, Get Involved in Politics ? Chicogo: Rand Mc Nally College Publishing Company.
Nie, N. ve Verba, S. (1989). Siyasal Katılma, Kamuoyu Ve Oy Verme Davranışı. (çev. İ. Turan ve T. Karamustafaoğlu). Ankara: Siyasi İlimler Türk Derneği Yayınları.
Niray, N. ve Deniz, D. (2009). “Geçmişten Günümüze Türkiye’de Demokrasi ve Siyasal Kültür Paradigmaları”. Der: N. Niray, Siyasal Kültür Yazıları. İstanbul: Derin Yayınları.
Oesterreich, D. (2005). “Flight Into Security: A New Approach and Measure of the Authoritarian Personality”. Political Psychology, 26, 275-297.
Oser, J, Grinson, A., Boulianne, S.and Halperin, E. (2022). “How Political Efficacy Relates to Online and Offline Political Participation: A Multilevel Meta-analysis”, Political Communication.39 (49), 1-27
Ozankaya, Ö. (1966). Üniversite Öğrencilerinin Siyasal Yönelimleri. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları No: 209-191.
Ozankaya, Ö.(1971), Köyde Siyasal Yapı ve Toplumsal Kültür, Ankara: Sevinç Matbaası.
Özbudun, E. (1975). Türkiye’de Sosyal Değişme ve Siyasal Katılma. Ankara: Ankara Üniversitesi Hukuk. Fakültesi Yayınları No: 363.
Özer, İ. ve Meder, M. (2008). Siyasal Katılma ve Seçmen Davranışı. İstanbul: Ege Yayınları.
Özer, M. A. (2011). Yirmi Birinci Yüzyılda Yönetim ve Yöneticiler. Ankara: Nobel Yayıncılık.
Özler, H. (2014). Siyaset Psikolojisi. Bursa: Ekin Basın Yayın Dağıtım.
Parry, G., Moyser, G., Day, N. (1992). Political Participation and Democracy in Britain, Cambridge: Cambridge University Press.
Patrick, G.M. (1984). “Political Culture”, Ed: G. Sartori ,Social Science Concept: A Systematic. Beverly Hills: Analysis, 271-280.
Eroğul, C. (1991), Devlet Yönetimine Katkı Hakkı, Ankara: İmge Kitapevi, s.13
Pye, L.W. (1965). “Introduction: Political Culture and Political Development”, Ed: L. W. Pye and S. Verba, Political Culture and Political Development. Princeton: Princeton University Press.
Quintelier, E. (2013). “Engaging Adolescent in Politics: The Longitudinal Effect of Political Participation: An Analysis of Survey 16-year-olds in Belgium”, Social Science Computer Review, 26(4), s.411-427.
Raymond, W. (1976). Keyword: A Vocabulary Of Culture and Society. London: Fontana.
Sarıbay, A. Y. ve Öğün, S. S. (2006). Politikbilim. Bursa: Aktüel yayınları.
Sarıbay, A.Y. (2016). Global Bir Bakışla Politik Sosyoloji. İstanbul: Sentez Yayıncılık.
Silbiger, S.L. (1977). “Peers and Political Socialization”, Ed: S. A.Renshon, Handbook of Political Socialization. New York: The Free Press
Şahan, S. (2021). Siyasal Liderlik: İmaj ve Seçmen Davranışları Üzerine Bir Değerlendirme. Konya: Literatürk Academia.
Tatar, T. (1997). Siyaset Sosyolojisi. İstanbul: Turan Yayıncılık
Teber, S. (2001) İnsanın Hiçleşme Serüvenine Giriş: Politik-Psikoloji Notları. İstanbul: Papirüs Yayınları.
Tekeli, Ş. (1998). Kadınlar İçin Yazılar. İstanbul: Alan Yayıncılık.
Tokgöz, O. (1979). Siyasal Haberleşme ve Kadın. Ankara: Ankara Üniversitesi. Siyasal Bilimler Fakültesi Yayını No: 429.
Tokgöz, O. (2014). Siyasal İletişimi Anlamak. Ankara: İmge Kitapevi.
Tokgöz Oya. (1978). “Siyasal Toplumsallaşmada Kitle Haberleşme Araçlarının Rolü ve Önemi”, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi. 33,79-92.
Tolan, B. (1981). Çağdaş Toplumun Bunalımı-Anomi Ve Yabancılaşma. Ankara: Ankara İktisadi Ve Ticaret Akademisi Yayınları.
Topbaş, H. (2009). David Easton’un Siyasal Sistem Teorisi Bağlamında Türkiye’de Siyasal İletişim ve Siyasal Katılma (Erzurum Seçmeni Üzerine Bir Araştırma). Yayınlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Turan, E. (2016). Siyasal Katılma. Ed: O. Gökçe, Siyaset Sosyoloji. Konya: Çizgi Kitapevi, 197-211.
Turan, İ. (1976). Siyasal Sistem ve Siyasal Davranış. İstanbul: DER Yayınları, 1980.
Turan, İ. (1996). Demokrasi Kültürü, İstanbul: Aybay Yayınları.
Uğurlu, C. T. (2011). Avrupa Birliği Ülkelerinde ve Türkiye’de Vatandaşlık Eğitimi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi. 10 (37), 153-169.
Uysal Sezer, B. (1984). Siyasal Katılma ve Katılma Davranışına Ailenin Etkisi: İki Çimento Fabrikası Örneğinde Bir Deneme. Ankara: TODAİ Yayınları No:209
Verba, S. and Nie N. (1972). Participation in America: Political Democracy and Social Equality. New York: Harper and Row.
Verba, S., Schlozman, K.L., Brady, H.E. ve Brady, H.E. (1995). Voice and Equality: Civic voluntrasim in American Politics. Cambridge, MA: Harvard University Pres.
Verba, S., Burns, N., Schlozman, K.L. (2003). “Unequal at Starting Line: Creating Participatory İnequalities Across Genereations and Among Groups”, American Sociologist, 34 (1), 45-69;
Verba, S., Schlozman, K.L ve Burns, N. (2005). “Family Ties: Understandind the Intergenerational Transmission of Political Participation”. Ed: A. Zuckerman, The Social Logic of Politics: Personal Networks as Contexts for Political Behavior. Philadelphia: Temple University Press
Vergin, N. (1977). Kentleşme ve Siyasal Yaşam. Yayınlanmamış Doçentlik Tezi.
Weiner, B. (1972). Theories of Motivation From Mechanism to Cognition, Chicago: Markham.
Weiner, M. (1971). “Political Particition: Crisis of the political Process”, Ed: L. Binder, S. Verba, J.S. Coleman, v.d, Crises and Sequences in Political Development, New Jersey: Princeton University Press.
Wuthnow, R. (1981). Comparative Ideology. International Journal Of Comparative Sociology. 22 (3-4), 121-140.
Yalçın, Ö. (2016). “Siyasal Toplumsallaşma”, Ed: Özlem Dirilen Gümüş, Siyaset Psikolojisi, Ankara: Nobel Yayıncılık. 321-373
Yaylagül, L. (2006). Kitle İletişim Kuramları. Ankara: Dipnot Yayınları.
Yeşilorman, M. (2002). Politik Türbülans: Siyasal Olan Her Şey De Buharlaşır. Amme İdaresi Dergisi. 35 (3), 91-111.
Yücekök, A. (1987). Siyasetin Toplumsal Tabanı. Ankara: AÜSBF Basın Yayın Yüksekokulu Basımevi.
Zincirkıran, M. (2021). Sosyoloji, Bursa: Dora Yayıncılık.
https://www.tbmm.gov.tr/SandalyeDagilimi
https://www.researchgate.net/publication/351267856_TURKIYE_CUMHURIYETI_MILLETVEKILLERININ_EGITIM_DUZEYLERINE_ILISKIN_BIR_ANALIZ;https://ysk.gov.tr/doc/dosyalar/docs/24Haziran2018/2018CBMV-MVAdayEgitim.pdf; https://www.resmiistatistik.gov.tr/detail/subject/egitim-istatistikleri/
Yayınlanan
Lisans
LisansBu İnternet Sitesi içeriğinde yer alan tüm eserler (yazı, resim, görüntü, fotoğraf, video, müzik vb.) Akademisyen Kitabevine ait olup, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceca Kanunu kapsamında korunmaktadır. Bu hakları ihlal eden kişiler, 5846 sayılı Fikir ve Sanat eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan hukuki ve cezai yaptırımlara tabi olurlar. Yayınevi ilgili yasal yollara başvurma hakkına sahiptir.
